De verloren geschiedenis van de mens
De verloren geschiedenis van de mens
Introductie   ·   Oude Geschriften   ·   Atlantis  ·   Archeologische plaatsen  ·   Mars  ·   Anomalieën

De Toren van Babel

Volgens het verhaal van hoofdstuk 11 van het boek Genesis in de Bijbel, was er ooit een verenigde mensheid onder de generaties na de zondvloed die één enkele taal zouden hebben gesproken. Nadat men zou zijn gemigreerd vanuit het oosten, zou men zich gevestigd hebben in het land van Shinar (het oude Soemerië) waar men het plan had om een stad te bouwen met een toren waarvan de top in de hemelen zou moeten komen zodat men niet verstrooid zou geraken over de hele aarde. We kunnen om deze reden aannemen dat het gediend zou hebben als een groots referentiepunt dat te zien zou zijn vanaf grote afstanden.

In Genesis 11:6-8 zag de "HERE" wat ze van plan waren en zei:

"6: en de HERE zeide: Zie, het is één volk en zij allen hebben één taal. Dit is het begin van hun streven; nu zal niets van wat zij denken te doen voor hen onuitvoerbaar zijn.
7: Welaan, laat Ons nederdalen en daar hun taal verwarren, zodat zij elkanders taal niet verstaan.
8: Zo verstrooide de HERE hen vandaar over de gehele aarde, en zij staakten de bouw van de stad."

Bron: NBG-vertaling (1951)


Mogelijk zouden we dit verhaal kunnen beschouwen als de verspreiding van het Soemerische volk naar andere delen van de wereld waardoor men tevens nieuwe talen ontwikkelde.

Er is tevens een Soemerische legende dat lijkt op het verhaal van de Toren van Babel, genaamd: "Enmerkar en de heer van Aratta". Enmerkar werd in de legende de sterfelijke "zoon van Utu" (de Soemerische zonnegod) en Aia genoemd. Hij was de stichter van Uruk en zou het schrijven op kleitabletten hebben uitgevonden in een poging om de heer Aratta, zijn diplomatische rivaal, aan zich te onderwerpen. Hij zou voor deze bouw van een enorme ziggurat in de stad Eridu in Soemerië een eerbetoon van kostbare materialen hebben geëist van de heer van Aratta, aan wie hij, middels een boodschapper, op een gegeven moment de "incantatie van Nudimmud" zou hebben voorgedragen waarin hij de god Enki smeekte om de eenheid van de taal te verstoren (volgens sommige vertalingen echter: "te herstellen") in de bewoonde gebieden: Shubur, Hamazi, Soemerië, Uri-ki (Akkadië) en het land van de Amorieten. De legende lijkt dus relevant aan het verhaal van de toren van Babel en de Babylonische spraakverwarring.

Volgens de historicus David Rohl zijn er overeenkomsten tussen Enmerkar en Nimrod de jager, stichter van Erech (Bijbelse naam voor Uruk) en volgens de Bijbel ondernam Nimrod tevens de bouw van de Toren van Babel.

De incantatie van Nudimmud ging als volgt: (vrije hervertaling gebaseerd op de vertaling van Samuel Noah Kramer)

"Er was eens een tijd dat er geen slang was, er was geen schorpioen,
Er was geen hyena, er was geen leeuw,
Er was geen wilde hond, geen wolf,
Er was geen vrees, geen angst,
De mens had geen rivaal.

In deze dagen, de landen van Subur (en) Hamazi,
Harmonie-bespraakt Soemerië, het grote land van de decreten van prinsschap,
Uri, het land dat alles heeft dat geschikt is,
Het land van de Amorieten, wat rust in veiligheid,
Het hele universum, de mensen in eendracht
(Spraken) aan Enlil in één taal.
(Toen) Enki, de heer van overvloed (wiens) bevelen betrouwbaar zijn,
De heer van wijsheid, die het land begrijpt,
De leider van de goden,
Bedeeld met wijsheid, de heer van Eridu
Veranderde de spraak in hun monden, (bracht) er strijd in,
In de spraak van de mens die (tot dan) één was geweest."



Vandaag de dag in de plaats Al-Mahawil in Bābil (Babel), Irak, vinden we de ruiïnes van een ziggurat welke gewijd is aan de god Marduk in de stad van Babylon uit de zesde eeuw v.Chr, bekend als de "Etemenanki", wat vertaald naar "tempel van de fundering van hemel en aarde". In 1913 begon archeoloog en architect Robert Koldewey zijn opgraving nadat het werd herontdekt door de plaatselijke Arabische inwoners. Dit zouden de ruïnes van de legendarische Toren van Babel betreffen. (Klik hier voor een grote afbeelding.)

 Het gebouw was ook bekend as de "toren van Jupiter Belus" (Belus vertaald zich net zoals "Bêl" en "Baʿal" naar "Heer") en was gehelleniseerd door de Griekse historicus Herodotus als: "de toren van Zeus Belus". Een spijkerschrifttablet uit Uruk, geschreven in 229 v.Chr, vermeld dat de toren bestond uit zeven terrassen. Na de val van Babylon werd het nooit meer gerestaureerd. De ruïnes kunnen worden gevonden met Google Maps met de coördinaten: 32 32'10N, 44 25'14E.


Volgende pagina: "De Ark van het Verbond"

Vorige pagina: "De zondvloed"

Terug naar boven



Interessante website? Deel het met vrienden:

FacebookTwitterGoogleDiggRedditLinkedInPinterestStumbleUpon

Geen enkele tekst op deze website mag zonder toestemming gekopiëerd
worden of elders gebruikt zonder uitdrukkelijk geschreven toestemming van de auteur.
Voor vragen en feedback kunt u contact opnemen met de auteur.