The Lost History of Man


Introductie     ·     Oude geschriften    ·    Atlantis    ·     Archeologische plaatsen    ·     Mars     ·     Anomalieën

De Ark van het Verbond

Het boek Exodus in de Bijbel verteld ons dat de Ark van het Verbond gemaakt werd door Mozes volgens het patroon dat door God aan Mozes gegeven werd.


Exodus 31:1-6 maakt het duidelijk dat Mozes de Ark niet geheel alleen maakte, aangezien God aan Mozes de opdracht gaf om samen te werken met Bezaleël en zijn assistent Aholiab die leidsmannen waren die hun eigen werkers instructies gaven. Toen werd de kist gemaakt van acaciahout en werd zowel van binnen als van buiten overtrokken met zuiver goud en daarop en daaromheen een kroon van goud (een gouden omlijsting). (Exodus 25:10-11.) God zou gesproken hebben met Mozes tussen de twee beelden van cherubijnen die tegenover elkaar geplaatst waren en onderdeel waren van het deksel, dat het "verzoendeksel" genoemd werd.

De kist zou de twee stenen tafels van de Tien Geboden hebben bevat, de staf van Aäron (de oudere broer van Mozes) en een pot met een hedendaags onbekende eetbare substantie dat "manna" genoemd werd.


In het boek Exodus werd manna beschreven als korianderzaad, wit, qua grootte vergelijkbaar met dauwvorst, en rauwe manna zou gesmaakt hebben als "honingkoek". (Exodus 16:31). De oorsprong en betekenis van het woord "manna" is nog steeds onduidelijk. Het zou vertaald kunnen worden als "wat is het?", maar het zou ook afgeleid kunnen zijn van het Egyptische woord "mennu" dat "eten" betekend.

De Ark werd door de Israëlieten gedragen gedurende hun veertigjarige trek door de woestijn, altijd bij de staven en was altijd gehuld onder een grote sluier gemaakt van huiden en blauw doek. Wanneer ze tussentijds kamp opsloegen werd het geplaatst in een aparte kamer in een heilige tent dat men de Tabernakel noemde. Het werd beschouwd als hun heiligste bezit dat schijnbaar wonderbaarlijke prestaties kon leveren en werd zelfs meerdere malen op het slagveld ingezet als een geheim wapen. Het werd door priesters voor de mensen en het leger uit gedragen. Het werd tevens gedragen in een zevendaagse belegering rond de muren van de stad Jericho, waar men op ogenschijnlijk wonderbaarlijke wijze haar verdedigingsmuren vernielde.


De hogepriesters die de Ark vervoerden droegen een speciale borstplaat (of borstschild) met twaalf verschillende edelstenen waarvan iedere van een specifieke stam van Jakob waarvan de namen gegraveerd waren in de stenen. Aäron droeg tevens zo'n borstplaat. Vanuit de tekst is het helaas niet duidelijk wat voor soort mineralen hier gebruikt werden maar op hun schouders droeg men twee onyxstenen. De oude Egyptenaren, oude Grieken en Romeinen beschouwden de zwarte onyxsteen als één van de meest belangrijke stenen voor genezing en bescherming. Het zou bijdragen aan de genezing van ziektes die te maken hadden met nagels, huid en haar.


Volgens de readings van de helderziende Dr. Douglas James Cottrell, heeft de Bijbelse Ark werkelijk bestaan en zou zich momenteel in Ethiopië bevinden. Het werd gemaakt door Mozes die instructies tijdens zijn dromen had verkregen uit het Grote Hiernamaals om de Ark te bouwen. He wist in feite wat hij deed omdat hij bekend was met de geavanceerde kennis van de Egyptische priesters. (Mogelijk afkomstig zijn uit de technologisch vergevorderde tijd van Atlantis.)

In het dorpje Axum in Ethiopië hadden de paters van de kathedraal van onze heilige Maria van Zion inderdaad beweerd de Ark te hebben. (Zie: Wikipedia.) Normaal gesproken liet men eenmaal per jaar de Ark aan de menigte zien, maar sinds de recente oorlog en spanningen in het gebied blijft het in het heiligdom opgesloten. De laatste keer dat men de Ark tentoon gesteld had was in het jaar 2009, (bron: www.ethiomedia.com) alhoewel nog steeds onder een sluier; Want niemand anders dan de aangestelde hogepriester van de Ark was bevoegd om het heilige artefact te aanschouwen. Volgens geruchten scheen hij aan een soort stralingsziekte te lijden aangezien hij blind dreigde te worden en brandwonden en striemen had. De priesters die eerder de Ark zouden hebben beschermd zouden tevens geleden hebben dit tevens hebben ondervonden en leefden daarom dan ook niet lang. Gezegende replica's van de Ark zijn in iedere kerk in Ethiopië geplaatst, en misschien is de afbeelding hieronder dan ook van zo'n replica. In 2014 werd kenbaar gemaakt door de website worldnewsdailyreport dat de echte Ark gestolen werd uit de catacombes van de kerk door een team van 12 tot 16 zwaar getrainde professionals, maar volgens tigraionline.com zou dit nieuws volkomen onwaar zijn. (Tigrai is de provincie waarin het dorpje Axum zich bevindt.)


Dr. Cottrell beschreef de Ark als een kleine draagbare nucleaire reactor met een energiebron binnenin dat lijkt op een (kleine) zon dat gebruikt kon worden voor verscheidene doeleinden zoals het zagen van steen en om ijzer te laten zweven, en was tevens gebruikt als een wapen tegen de vijanden van Israël; Hier straalde de energie uit als een brandslang dat zware radioactieve besmetting veroorzaakte. Dit is waarom het direct aanraken van de Ark zou leiden tot de dood en zou een ieder verblinden die erin keek, en daarom werd de Ark gedragen met lange houten handvatten door priesters met beschermende kleding. (Bron: "Ancient Mysteries 1".)


In het geval van de mars rondom de muren van de stad Jericho; Hier werd de Ark gebruikt als een zender van een geluidsfrequentie dat uiteindelijk de muren vernietigde aangezien deze hier niet op berekend waren. Hier functioneerden de ramshoorns, waar de Israëlieten op bliezen, als speakers (voor de verzending van de geluidsgolven). De mars rond de stad was in feite om ieder voorwerp te verwijderen of te isoleren dat het geluid kon tegenhouden of weerkaatsten, zodat de concentratie van de "speakers" rondom de gehele stad kon zijn. (Bron: "Dr. Douglas James Cottrell: Mysteries of Scripture II - The Battle of Jericho", door Rammsteinregeln.)

De Ark gebruikte een zekere substantie dat "wit goudpoeder" heette (white powder gold, "Ancient Mysteries 1"). Vandaag de dag staat "wit goudpoeder" beter bekend als monoatomisch goud. Monoatomisch wil zeggen dat het slechts uit één atoom bestaat, en in deze staat verliest het goud zijn metaaleigenschappen en wordt een supergeleider. Dit was al bij de alchemisten bekend. Omdat monoatomisch goud nuttigbaar is, is het waarschijnlijk het "manna" dat genoemd werd in de Bijbel. Want wanneer Mozes en zijn volgelingen niets te eten hadden in de woestijn, begon het manna uit de lucht begon te regenen dat door hen werd opgegeten. Daarnaast liet Mozes later hun gouden kalf afgodsbeeld in poeder vermalen (wit goudpoeder) en het hen opdrinken met water. Het beste colloïdaal goud bestaat voor een deel uit monoatomisch goud, en colloïdaal goud (gemengd met water) kan vandaag de dag gekocht worden in vele reformwinkels vanwege de bewering dat het bevorderend zou zijn voor de gezondheid. In feite treft men van nature ook gouddeeltjes aan in paars fruit - echter in zeer kleine hoeveelheden.

In het boek: "Talking With God: The Radioactive Ark of the Testimony" (2010), beweert de auteur Roger D. Isaacs dat de Bijbelse Israëlieten de rook van wierook gebruikten om zichzelf te beschermen tegen dermatitis (stralingsziekte). Vrij vertaald van de auteur op huffingtonpost.com:


"Vele wetten uit het Oude Testament werden ontworpen om de priesters en mensen van Israël te beschermen tegen radioactiviteit afkomstig van een wolk waardoor de Heer sprak toen het neerdaalde op de Ark. Mensen stierven of werden ziek wanneer men de Ark aanraakte of te dichtbij kwam. Dus de wierook, uniformen van de priesters, offerandes en strikte veiligheidsmaatregelen waren allen ontworpen om de priesters, mensen, dieren, gebouwen, kleding en de omgeving tegen de radioactieve straling te beschermen afkomstig van de wolk.

Dit uniek gebruik van wierook was in geen enkel opzicht mysterieus of magisch. De ingrediënten in de wierook hadden een toonbaar, chemisch, beschermend effect. In feite bestuderen onderzoekers vandaag de dag hoe de ingrediënten die zich bevinden in wierook de effecten van radioactiviteit kunnen tegengaan."



Volgens het boek: "The Children of the Law of One & The Lost Teachings of Atlantis" (1997) door Jon Peniel, zou er in de Grote Piramide van Gizeh (Egypte) een ark aanwezig geweest zijn waar het gebruikt werd als een apparaat voor de opslag van elektriciteit, dat we vandaag de dag een condensator noemen. Vrij vertaald naar het Nederlands van pagina 280:


"De Piramide had een gelaagde deksteen van koper en op maat gemaakt kwartskristal van Atlantis. De Piramide zou energie verzamelen van het bio-veld van de aarde en het concentreren in de Ark. De Ark zou regelmatige stoten van een specifieke frequentie van elektrische energie doorsturen dat veranderd en doorgestuurd werd vanaf de kristallen deksteen. Alle gebouwen en voertuigen van de Kinderen hadden ontvangstkristallen welke afgestemd waren op de Piramide, en konden de energie oppikken en terug veranderen in bruikbare energie."



Het boek verteld verder dat wanneer Mozes de Joden bevrijdde, de Ark (en daarbij verscheidene Egyptische schatten) werd meegenomen uit de Grote Piramide tijdens een soort van plundering om hun vrijheid te vieren op het moment dat men Egypte verliet, en dat de diefstal van de Ark juist één van de redenen was waarom de Farao besloot om er achteraan te gaan. Dus, zoals eerder al genoemd werd dat het in feite niet bekend is wanneer Mozes de Ark maakte, zou hij het dus zelfs al vóór de uittocht uit Egypte gemaakt kunnen hebben.

Zou Mozes de Ark nog vóór de uittocht uit Egypte gemaakt kunnen hebben? Alhoewel het algemeen aangenomen wordt dat Mozes de Ark zou hebben gebouwd gedurende zijn veertigdaagse verblijf op de Sinaïberg, ongeveer één jaar na de uittocht van de Israëlieten uit Egypte, is het in feite niet bekend wanneer. Vrij vertaald naar het Nederlands van www.neverthirsty.org:


"De Engelse woorden verhullen niet wanneer de Ark van het Verbond gemaakt werd. Het Hebreeuwse woord dat zich vertaald als "gemaakt" is een QAL perfect [wat ongeveer neerkomt op voltooid verleden of tegenwoordige tijd in het Hebreeuws]. Dit impliceert dat de ark gemaakt was maar we weten niet wanneer. Het zou gemaakt kunnen zijn nadat Mozes terugkeerde van de Sinaïberg."


 
Volgens de in de Bijbel genoemde verhoudingen van de Ark, zou deze oftewel bijna (met slechts een paar centimeter verschil) of geheel in de granieten sarcofaag in de Grote Piramide hebben gepast. De afmetingen van de binnenzijde van de granieten kist zijn namelijk: 197,81 cm lang (6,49 voet), 67,66 cm breed (2,22 voet) en 87,17 cm diep (2,86 voet), en volgens de Bijbel (Exodus 25:10-11) was de Ark: zowel 1,5 cubit breed als diep, en 2,5 cubits lang, wat neerkomt op 68,58 cm (2,25 voet) breed als diep, en 114,3 cm (3,75 voet) lang. Omdat een cubit ongeveer 45,72 cm (1,5 voet) is - en men het dus niet helemaal precies weet - bestaat de mogelijkheid dat deze cubit in werkelijkheid iets langer of korter is.

Volgens James Tyberonn (www.earth-keeper.com), die "Aartsengel Metatron" beweert te channelen, zou het voorwerp dat we vandaag de dag kennen als de "Ark van het Verbond" een type draagbare condensator geweest zijn dat gemaakt werd door de Atlanteanen, en impliceert tevens dat de Ark van het Verbond - of een andere Ark - zich ooit in de Koningskamer van de Grote Piramide zou hebben bevonden. Vrij vertaald van zijn tekst: "The Story of the Fall of Atlantis - and the use of Crystals":


"De Atlanteanen hadden de kennis van hyperdimensionale kwantumfysica en begrepen dat het tegengesteld draaien van specifieke magnetische velden rond cilindrische kristallen anti-zwaartekrachtgolven veroorzaakte...

...Wat de ARK van het Verbond wordt genoemd is onder de condensator-apparaten bekwaam als 'draagbare' generators hiervan en andere vormen van energie. Er waren inderdaad vele eenheden van wat jullie legenden de Ark van het Verbond noemen.!...

...Je zou het interessant kunnen vinden om op te merken dat de verhoudingen die beschreven zijn in jullie religieuze teksten voor de Ark van het Verbond dezelfde verhoudingen zijn als die van de sarcofaag in de Koningskamer van de Grote Piramide. Dit zal meer uitvoerig behandeld worden in een toekomstige boodschap. Maar we zeggen dat het kristal van de ARK nog steeds op zijn plaats is."



Een ander merkwaardig geven is dat, toen de "Koningskamer" van de Grote Piramide voor het eerst ontdekt was, er een kleine hoeveelheid wit poeder aangetroffen was in de granieten kist. Zou dit tevens het witte goudpoeder geweest kunnen zijn?

De kennis om een dergelijk apparaat te bouwen en gebruiken zou door de Atlanteanen aan de Egyptische Hogepriesters doorgegeven kunnen zijn, aangezien Egypte één van de koloniën was van Atlantis. Volgens Dr. Cottrell's eBook: "The New Renaissance" werd het gebruik van de Atlanteaanse technologie in feite doorgezet in Egypte en was de reden waarom het bijna van de ene op de andere dag overging van een landbouwnatie naar een wereldmacht. Mozes en anderen gebruikten de kracht van goud in zowel "dichte" als kristallijne vorm en elektriciteit, alhoewel dit anders opgewekt werd vergeleken met de generator of alternator (wisselstroomgenerator) van vandaag de dag.

Aangezien Mozes opgevoed was aan het Egyptische Hof, zou hij zeker bekend geweest kunnen zijn met deze technologie. Net zoals vandaag de dag werd hun technologie slechts door een kleine minderheid in voldoende mate begrepen. De Atlanteanen/Egyptenaren hadden waarschijnlijk hun enige geschreven beschrijvingen van deze mogelijk schadelijke technologie verzegeld in de informatiebibliotheek en tijdscapsule ergens diep onder het Plateau van Gizeh dat de ziener Edgar Cayce de "Zaal der Archieven" noemde.



Volgende pagina: "De verloren beschaving van Atlantis"

Vorige pagina: "De Toren van Babel"

Terug naar boven



The Lost History of Man
Facebook Twitter Google Digg Reddit LinkedIn Pinterest StumbleUpon

Geen enkele tekst op deze website mag zonder toestemming gekopiëerd
worden of elders gebruikt zonder uitdrukkelijk geschreven toestemming van de auteur.
Voor vragen en feedback kunt u een e-mail sturen naar de auteur: M. Talc