The Lost History of Man


Introductie     ·     Oude geschriften    ·    Atlantis    ·     Archeologische plaatsen    ·     Mars     ·     Anomalieën

Archeologische plaatsen en megalithische bouwwerken



Archeologische plaatsen en megalithische bouwwerken

Over de gehele wereld waren er in de oudheid verschillende culturen welke grote bouwwerken oprichtten bestaande uit bijzonder grote en zware stenen. Alhoewel vaak wordt geredeneerd dat, voor de Precolombiaanse tijd, de oude culturen aan beide kanten van de Atlantische Oceaan geen contact met elkaar zouden hebben gehad, delen zij echter opmerkelijke overeenkomsten met elkaar dat er op wijst dat deze verschillende culturen van een eerdere, gemeenschappelijke beschaving af zouden kunnen stammen, of er moet een bepaalde vorm van gemeenschappelijke communcatie bestaan hebben tussen hen, of beide.

Vele oude beschavingen bouwden grote piramiden of piramide-achtige gebouwen. Er zijn grote piramides gevonden in Noord- en Zuid-Amerika, in Egypte, in China, en kleinere piramides in Griekenland, de Canarische Eilanden en Indonesië. Zowel de oude Egyptenaren en de inwoners van de Amerika's ontwikkelden hun eigen hiërogliefenschrift.

Mummificatie werd niet alleen gepraktiseerd in Egypte, maar tevens in Zuid-Amerika, China en de Canarische Eilanden, en binnen de geloofsovertuigingen van de Egypte, de Amerika's, en de Canarische Eilanden nam de zon een belangrijke plaats in. Vanwege de veel meer geïsoleerde locatie, lijkt het er op dat de gebruiken van mummificatie en het bouwen van kleine piramides hun herkomst zouden hebben gehad in de Canarische Eilanden, dat vroeger onderdeel zou zijn geweest van het continent van Atlantis. Volgens verschillende onderzoekers zochten de Atlantiërs uitwijkplaatsen vanwege vanwege de opschuddingen in hun thuisland en richtten daarom koloniën op in zowel Amerika, Europa en Egypte.

In Egypte, Peru (in Cuzco, Machu Picchu en Ollantaytambo) en Paaseiland vinden we bepaalde muren die gebouwd zijn met zeer zware in elkaar passende stenen van verschillende grootte, welke opvallend genoeg vaak geheel naadloos in elkaar passen zonder dat er gebruik werd gemaakt van enige vorm van voegmateriaal. Deze bouwstijl verzekerde de constructie van een enorme stabiliteit welke zelfs bestendig was tegen zware aardbevingen. Tevens, als men de stenen van zowel Caïro en Machu Picchu van dichtbij bekijkt, kan men zien dat op velen van hen merkwaardige bulten te zien zijn en deze bulten op de stenen van Caïro zo lijken sprekend op die van Machu Picchu dat het lijkt alsof dezelfde techniek gebruikt werd om de stenen te prepareren. Het is vooralsnog onbekend hoe deze builen gevormd kunnen zijn en of dit een specifiek doel gehad zou kunnen hebben.





Caïro, Egypte


Machu Picchu


Paaseiland (Rapa Nui)


 


Ook lijken de stenen in Sacsayhuaman en Machu Picchu wel blootgesteld aan een vreemde soort vervorming; alsof men de steen had kunnen smelten waardoor deze gemakkelijk te bewerken was om zo de voegen tussen de stenen te dichten. Zo'n steen zou echter slechts kunnen smelten bij extreem hoge temperaturen, maar dan zou de steen onder normale omstandigheden barsten gedurende het proces. Volgens helderziende Dr. Douglas James Cottrell zou men in de oudheid de rots hebben bewerkt door deze op te warmen door middel van licht dat geconcentreerd werd in een laserstraal. Hierdoor smolten de verhitte segmenten van de rots als lava, en geconcentreerde geluidsfrequentie werd hierbij gebruikt om vervolgens de ongewenste delen van de rots te verwijderen (weg te blazen). Maar niet met behulp van lucht, anders zou het afkoelen waardoor het weer hard zou worden. (Zie: "Rev. Douglas James Cottrell PhD: Puma Punku - Sacred Site of the Andes", door Rammsteinregeln.)

De megalitische bouwwerken werden gebouwd met zeer zware stenen. Alhoewel het in theorie niet onmogelijk is om deze te verplaatsen met bijvoorbeeld boomstammen, is het echter een heel ander verhaal hoe men deze stenen had kunnen tillen in de oudheid zonder het gebruik van machines.  Alhoewel er theorieën zijn dat men dit had kunnen verwezenlijken met primitieve middelen bestaan bevatten vele van deze bouwwerken stenen die meerdere tonnen wegen en waarvan het tillen hiervan alleen mogelijk wordt geacht met behulp van speciale hijskranen. Hedendaagse geleerden breken bijvoorbeeld hun hoofd over hoe men in vredesnaam slechts met primitieve middelen de granieten stenen in de "Koningskamer" ver bovenin de Grote Piramide van Gizeh had kunnen hijsen.  Waarom zou men gekozen hebben om met dit soort ontzettend zware stenen te werken als men het veel gemakkelijk en sneller voor elkaar zou kunnen krijgen met kleinere stenen?

Volgens helderzienden kreeg men het verplaatsen van de stenen juist snel en gemakkelijk voor elkaar met behulp van de antizwaartekracht-technologie die de Atlantiërs tot hun beschikking hadden gedurende de technologisch gevorderde tijd van Atlantis dat in één van de latere periodes in de vergetelheid geraakt was. (Waarschijnlijk omdat het energienetwerk op een gegeven moment niet meer naar behoren functioneerde.) Daarom noemt Plato ook houten boten in zijn dialogen in plaats van technoligische hoogstandjes en zien we bijvoorbeeld de oude Egyptenaren op afbeeldingen uit de latere dynastieën hun grote standbeelden verplaatsen met behulp van louter manskracht. Van de wetenschappelijke kennis van anti-zwaartekracht zouden slechts de legenden van magie en vliegende tapijten voorbestaan.


In Costa Rica, gelegen in Midden-Amerika, vinden we in de Diquis Delta vele gigantische stenen bollen die er al sinds de oudheid liggen. Deze bollen zijn duidelijk door mensen gemaakt maar men weet niet hoe men deze heeft kunnen maken en wat het doel was van deze stenen. De meeste van deze bollen zijn gemaakt van granodioriet, een hard stollingsgesteente. Hun grootte varieert van zo klein als een tennisbal tot zelfs 16 ton wegende bollen met een diameter van 2,4 en met zo'n uitmuntende bolvormige gladheid dat het een klus van vele jaren zou zijn om deze na te maken met het beschikbare machinegereedschap van vandaag de dag. Het is tevens vreemd dat deze bollen niet alleen in Midden-Amerika te vinden zijn maar tevens in andere delen van de wereld met inbegrip van de eilanden Malta, Paaseiland en Nieuw-Zeeland.


Er bestaan theorieën dat deze bollen mogelijk sterrenkaarten geweest konden zijn die ooit met de sterren en planeten uitgelijnd waren als ze nooit verplaatst waren. In één van zijn sessies over dit onderwerp vertelde de helderziende Dr. Douglas James Cottrell dat deze ballen werden gebruikt als gewichten dat bepaalde voertuigen balanceerde welke vastgemaakt dienden te worden en soms werden ze gebruikt als contragewichten. Alhoewel hij niet vertelde wat voor voertuigen zou dit logischerwijs mogelijk kunnen gaan om schepen en/of luchtballonnen. (Zie: "Rev. Douglas James Cottrell PhD: Miscellany vol. 4 - World mysteries", door Rammsteinregeln.)

Er zijn nog meer noemenswaardige overeenkomsten tussen de verschillende piramides in de wereld:


Desondanks al dit bewijs dat wijst naar een zeer specifieke stijl van architectuur en gebruiken die ver van elkaar werden beoefend, geloven de meeste archeologen nog steeds dat er geen pre-Colombiaans trans-oceanisch contact in de oudheid plaats zou kunnen hebben gevonden.



Volgende pagina: "Egypte"

Vorige pagina: "Geografisch bewijs"

Terug naar boven



The Lost History of Man
Facebook Twitter Google Digg Reddit LinkedIn Pinterest StumbleUpon

Geen enkele tekst op deze website mag zonder toestemming gekopiëerd
worden of elders gebruikt zonder uitdrukkelijk geschreven toestemming van de auteur.
Voor vragen en feedback kunt u een e-mail sturen naar de auteur: M. Talc