De verloren geschiedenis van de mens
De verloren geschiedenis van de mens
Introductie   ·   Oude Geschriften   ·   Atlantis  ·   Archeologische plaatsen  ·   Mars  ·   Anomalieën

De jongen van Mars

In het jaar 2004 begon de zevenjarige jongen Boris Kipriyanovich, ook wel bekend als "Boriska" (kleine Boris), rond een kampvuur bij een expeditie in Medvedetskaya (een anomaliegebied gelegen ten noorden van de regio van Volgograd) de medewerkers in levendige details te vertellen over wat hij zijn vorig leven op de planeet Mars noemde. Hij vertelde over hun ruimteschepen, hun reizen naar verschillende planeten, megalithische steden, de oude beschaving van Lemurië en de beschaving van de Maya's.

Vele van de medewerkers waren stomverbaasd over zijn diepzinnige kennis, zijn specifieke terminologie en zijn hoge intellect voor een zevenjarige jongen, en hierdoor geloofden velen niet dat hij dit allemaal slechts zou hebben verzonnen. Zijn verhaal duurde ongeveer anderhalf uur en werd opgenomen met een bandrecorder.


Boriska zei dat de planeet Mars bewoonbaar was toen hij daar woonde. Maar omdat de planeet haar atmosfeer verloor door een hevige oorlog, de enkele overgebleven inwoners waren gedwongen om te leven in ondergrondse steden. Hij vertelde dat hij vaak in een ruimteschip naar de aarde vloog gedurende missies welke gemoeid waren met handel en wetenschappelijk onderzoek, met inbegrip van het transport van water van de Aarde naar Mars in een poging om de atmosfeer van Mars te herstellen. Dit gebeurde met verschillende ruimteschepen waaronder hij een moederschip beschreef als een groot cilindervormig voertuig dat kleinere ruimteschepen kon vervoeren. (De cilindervormige vorm doet denken aan de eerder genoemde Atlantische "Vailx"; nog een aanknopingspunt dat de Vailx gebaseerd zou kunnen zijn op zeer oude Martiaanse technologie.) In aardse tijd speelde dit zich af aan het einde van de Lemuriaanse beschaving, zo'n 80.000 jaar geleden dacht hij, toen er op een gegeven moment een enorme catastrofe plaatsvond waarbij het continent van Lemurië uit elkaar brak uiteindelijk onder water verdween. De Lemurianen zouden zichzelf hebben vernietigd omdat het hen aan "spiritualiteit" zou ontbreken, "magie" deed de rest.

Toen hij vijf jaar oud was begon hij te spreken over een planeet die hij "Proserpina" noemde, welke in stukken was gebroken door een kosmische ramp welke miljoenen jaren geleden gebeurde. De inwoners van deze planeet werden verplaatst naar de vijfde dimensie: een parallelle wereld aan onze bekende dimensie. Boriska zou de vernietiging hebben gezien vanaf Mars. Hij vertelde dat planeet Aarde een bewust levend wezen is dat zorg nam voor de kinderen van Proserpina om hen te onderwijzen. Op het moment zullen er volgens Boriska kinderen geboren worden die in staat zijn om deze planeet te herkennen die zichzelf "buitenaards" voelen. Soms ontmoeten ze elkaar in dromen.

Later werd er in het jaar 2005 een nieuwe planeet ondekt dat een baan volgt voorbij de baan van Pluto dat tevens vernoemd werd naar de Romeinse godin "Proserpina" (wat "te voorschijn komen" betekend), maar heeft natuurlijk niets te maken met de planeet waar Boriska eerder over had gesproken. (Meer over het verhaal van Boriska: www.phils.com.au/boris.php, en het interview van Project Camelot.)

Zou het kunnen dat er ooit nog een andere, nu verloren planeet binnen ons zonnestelsel zou zijn geweest? Gedurende de achttiende eeuw, volgens de nu ongeloofwaardig geachte Wet van Titius-Bode (een wet welke de onderlinge afstand van de planeten in het zonnestelsel zou kunnen voorspellen), werd het beschouwd dat er ooit nog een andere planeet zou moeten hebben bestaan in ons zonnestelsel tussen Mars en Jupiter. Deze planeet werd onder de astronomen "Phaeton" en "Astera" genoemd. (Het Griekse woord "astra" betekend "ster", en het woord "asteroíde is hiervan afgeleid.) Deze planeet zou ook bekend geweest zijn als de planeet "Maldek", volgens Theosofische kringen.

Volgens Zecharia Sitchin's interpretatie van het Soemerische scheppingsverhaal zou dit de planeet "Tiamat" geweest zijn welke vernietigd werd gedurende een grote botsing met de planeet "Nibiru". Hierna kwamen Tiamat's grootste brokstukken terecht in een nieuwe baan en werd uiteindelijk de aarde (Ki) en de maan (Kingu), en haar kleinere brokstukken vormden de ring die we vandaag de dag kennen als de asteroïdengordel, gelegen tussen Mars en Jupiter. Het tekstgedeelte dat beschrijft wat uit de grote helft van Tiamat was ontstaan is echter zo vaag beschreven dat het tevens een andere planeet van de grootte van de aarde zou kunnen betreffen, zoals de planeet Venus.

(Meer informatie over de planeet Maldek uit vele verschillende bronnen: karljahn.tripod.com/Maldek.php and www.lyratek.com/maldek.php.)



Volgende pagina: "Dr. Douglas James Cottrell over Mars"

Vorige pagina: "The Face on Mars: het stripverhaal"

Terug naar boven



Interessante website? Deel het met vrienden:

FacebookTwitterGoogleDiggRedditLinkedInPinterestStumbleUpon

Geen enkele tekst op deze website mag zonder toestemming gekopiëerd
worden of elders gebruikt zonder uitdrukkelijk geschreven toestemming van de auteur.
Voor vragen en feedback kunt u contact opnemen met de auteur.