De verloren geschiedenis van de mens
De verloren geschiedenis van de mens
Introductie   ·   Oude Geschriften   ·   Atlantis  ·   Archeologische plaatsen  ·   Mars  ·   Anomalieën

Technologische vorderingen


Volgens de lezingen van Edgar Cayce, zou het zo'n "200.000 jaar" hebben geduurd om tot een technologisch vergevorderd ontwikkelingsniveau te komen. (Cayce Reading 364-4.) In de vroege periode leerde men al om gas te gebruiken voor transportballonnen gemaakt van dierenhuiden, men ontdekte elektriciteit en in latere tijden ontwikkelde men vliegende "schepen", geavanceerde communicatievormen en een energiecentrale die werkte door middel van een "groot kristal" dat de energieën van de zon, de maan en andere kosmische energieën kon vangen en bewaren.

Eerst werd de energie van het "Grote Kristal" gebruikt als een spiritueel gereedschap voor degenen die de geweldige energie aankonden. Later werd het gebruikt om het menselijk lichaam te verjongen en voor de verzending van energie door het land, zoals radiogolven, wat vaartuigen en voertuigen aandreef die zich begaven over het land, door de lucht, en onder de zee met de snelheid van het geluid. Men was ook in staat om reusachtige stenen te laten zweven door het veranderen en opheffen van de zwaartekracht, vanwege een groter begrip van de werking van de natuur, geluid en trillingen.

Het grote kristal werd ook wel de "Tuaoi steen" of "Vuursteen" genoemd, en werd beschreven als reusachtig van formaat, zeszijdig, cilindrisch qua lengte, prismatisch qua vorm en opalescent (bijna doorschijnend) qua verschijning. Het was een  groot cilindervormig glas (zoals we het vandaag zouden noemen), gesneden met facetten op een manier dat de deksteen bovenop het kristal het centraliseren mogelijk maakte van de energie/kracht die zich concentreerde tussen het einde van de cilinder en de eigenlijke deksteen (Edgar Cayce Reading 440-5.) Het kristal kon afgestemd worden op verschillende niveau's om energie te produceren en was behuisd in een koepel waar een soort van isolatiematerialen werden gebruikt welke verwant waren aan asbest.


In het Bijbelboek Ezechiël wordt er gesproken over "vurige stenen" welke zich bevonden zouden hebben op de "berg van God" (Zie Ezechiël 28:14 en 28:16.) en aangenomen wordt dat "vurige steen"  een oud woord is voor "edelsteen". Waarschijnlijk werd het zo genoemd omdat het schittert zoals vuur bij de blootstelling aan licht.

De ramp dat de tweede periode van opschuddingen veroorzaakte (vanaf 28.000 v.Chr.), zou volgens Edgar Cayce het resultaat geweest zijn van het te hoog afstemmen en overladen van hun grootste kristalgenerator welke zou zijn geweest in het gebied van de eilanden van Bermuda in de Atlantische Oceaan dat we vandaag de dag kennen als de Bermuda Driehoek. Een soort van ondergrondse batterij waarin een zeer grote hoeveelheid energie opgeslagen kon worden. Door het te hoog afstemmen van dit kristal raakte deze op een gegeven moment overladen en zorgde voor een catastrofale explosie. Men kan wel voorstellen dat dit tot een zou leiden tot enorme opschuddingen in de aardkorst met als gevolg het zinken van veel landmassa.

Deze nu beschadigde generator zou periodiek een heftige verschuiving van ongeconcentreerde elektromagnetische energie teweeg brengen dat in staat was haar directe omgeving te dematerialiseren, wat zowel bij schepen als vliegtuigen voorgekomen zou zijn. De hedendaagse wetenschappelijke theorie is dat dit gebied gevaarlijk is vanwege bepaalde gassen welke zouden opstijgen vanaf de bodem van de oceaan welke the natuurlijke draagkracht van water en lucht daarbij ongedaan zou maken. Dit zou echter alleen een bedreiging kunnen vormen door de ontsnapping van een grote hoeveelheid gas uit de bodem. Dit wordt echter beschouwd als hoogst onnatuurlijk, dus hoe is het dan mogelijk dat dit gas in zo'n grote hoeveelheid kan ontsnappen? Zelfs lekken en boringen kunnen hier niet voor zorgen.

Volgens de lezingen van trance-medium Daan Akkerman (zie het boek "Atlantis en ufo's" (2003) had planeet Aarde van origine twee manen en er bestonden er geen getijden; geen eb en vloed. Toen een enorme meteoor op de aarde dreigde neer te storten probeerden de mensen deze van baan te veranderen met behulp van een vorm van nucleaire fusie. Helaas mislukte dit waardoor de meteoor insloeg en één van de manen vernietigde. De opschudding van deze onevenwichtigheid zorgde voor het ontstaan van de getijden van de oceanen waardoor het enorme continent van Atlantis op den duur verdeeld raakte in meerdere grote eilanden en later kleinere. Deze inslag en daarbij ook het gebruik van technologie voor verkeerde doeleinden, wat ervoor zouden zorgen dat de natuurkrachten zich tegen de mens zouden keren, was het begin van de ondergang van Atlantis. Verscheidene diersoorten stierven uit welke de meeste hedendaagse wetenschappers foutief dateerden op miljoenen jaren oud, terwijl dit slechts 25.000 jaar geleden zou zijn.

Helderziende Dr. Douglas James Cottrell beschreef de Atlantiërs als een "rood ras" met een rode huidskleur, welke in harmonie leefden met de natuur. (Hij bedoelde hiermee waarschijnlijk het oorspronkelijke ras.) Ze begrepen zeer goed hoe te leven binnen de wetten van de natuur. De druïden; de overgeblevenen van Atlantis, kenden geometrie, astronomie, ze begrepen elektriciteit en laser: de concentratie van licht. Ze geloofden dat de geest in alle dingen was en ze imiteerden de natuur in hun ondernemingen. Zo zouden hun machines hetgeen nabootsen wat te vinden was in de natuur: Hun boten zouden lijken op vissen, eigenlijk meer specifiek: walvissen, en hun vliegtuigen zouden lijken op vogels zoals de arend en de havik. Zelfs de ontwerpers van schepen en vliegtuigen van vandaag de dag bootsen hetgeen na wat ze zien in de natuur. Hun invloed breidde zich uit naar alle windstreken, wat te zien is aan de verscheidene rasters (Cottrell bedoeld waarschijnlijk de prehistorische megalithische bouwwerken die geplaatst zouden zijn op lijnen en kruisingen van deze lijnen van het (hypothetische) elektromagnetische aardraster) of piramides op aarde. (Bron: Rev. Douglas James Cottrell PhD: the purpose of Stonehenge in England, door Rammsteinregeln.)


Een schip in de vorm van een walvis is een interessant gegeven omdat dit zou kunnen betekenen dat de vis of walvis (afhankelijk van de vertaling) in het Bijbelverhaal Jonah, dan misschien wel een Atlantisch schip of duikboot geweest kon zijn in plaats van een echte walvis, die Jonah "ingeslikt" zou hebben. Het is namelijk onmogelijk om te overleven in de buik van een echte walvis en zeker niet zo lang als de genoemde "drie dagen en drie nachten", omdat zijn maagzuren fataal zouden zijn voor ieder mens.






Artistieke interpretatie van Atlantis in haar latere eeuwen.
(Klik de afbeelding om deze te vergroten)



Het boek: "A Dweller on Two Planets" (1894) (doorgegeven door de opgestegen meester Phylos de Tibetaan en geschreven door Frederick S. Oliver) beschrijft vele aspecten van de Atlantische beschaving rond 11.160 v.Chr., inclusief geologische ligging, gebouwen, religie, educatie, technologie en politiek. Volgens het boek was er een kastenstelsel in Atlantis dat leidde tot grote onderlinge competitie. Om deze reden waren er veel hoog opgeleide mensen die het recht hadden op hogere functies, betere kansen en burgerrechten. De lager opgeleide mensen eindigden in de lagere klassen die in armoede leefden en het vaak moeilijk hadden. In Atlantis-stad leefde iedere bevolkingsklasse in een verschillend gebied in Atlantis.

Merkwaardigerwijs beschreef het boek verschillende soorten technologie welke nog niet bekend waren in het jaar 1894 (het jaar waarin dit boek werd uitgegeven), zoals onder andere: een draagbaar en draadloos communicatieapparaat waarmee men over lange afstanden met elkaar kon spreken en dat - net zoals de hedendaagse mobiele telefoon - afbeeldingen kon verzenden, een geweer dat elektriciteit gebruikte in plaats van kogels, vliegmachines die werkten op basis van anti-zwaartekrachttechnologie, watergenerators, en een soort batterij die men tijdelijk in voertuigen kon plaatsen zodat deze opgeladen werd en waarvan de energie later omgezet kon worden in hitte en praktisch gebruikt kon worden om bijvoorbeeld te koken. Vreemd genoeg werd er ook vermeld dat, alhoewel men deze apparaten had verloren, men deze in de twintigste eeuw weer zou herontdekken.


Volgens "A Dweller on Two Planets" waren er ook mensen met sterke paranormale vermogens, zoals het vermogen mensen te verstenen met slechts één enkele blik, zoals Medusa dat kon in de Griekse mythologie. Men had altijd gedacht dat verstenening een langdurig proces moest zijn van enkele miljoenen jaren, maar toch is in 2005 ontdekt dat verstening in binnen enkele dagen op een kunstmatige manier mogelijk is, en wordt vandaag de dag onder andere gebruikt om hout te verstenen voor het gebruik in de bouw. Deze ontdekking is mogelijk gebaseerd op het onderzoek van de ontdekking van de Italianse anatomist Giovan Battista Rini (1795-1856), die een methode had gevonden om overleden mensen te "verstenen" middels een chemisch proces dat lijkt op de manier waarmee men tegenwoordig hout kan verstenen. (Bronnen: sciencedaily.com en news.nationalgeographic.com) Nu dat het bewezen is dat organisch materiaal binnen enkele dagen kan verstenen zouden we ons opnieuw de vraag moeten stellen over de ouderdom van de versteende resten van de dinosauriërs, aangezien er meerdere aanwijzingen zijn dat mens en dinosauriër ooit samen geleefd zouden hebben. (Zie het hoofdstuk: "Reusachtige beesten".)

Volgens het boek (pagina 205) zou deze geavanceerde technologie en kennis al negen eeuwen voor de laatste verwoesting van Atlanis verloren zijn geraakt. De productiestad Marzeus was ten onder gegaan aan corruptie en de wetenschap die gebaseerd was op de "navaz"; de mysterieuze natuurkrachten was zo ver verloren geraakt dat luchtschepen waren vergeten of werden beschouwd als halfmythische geschiedenis.

Toen Plato Atlantis beschreef in zijn dialogen was deze vorm van geavanceerde technologie dus al eeuwen verloren geraakt en waren de Atlantiërs toegewezen op meer primitieve vormen van transport, zoals houten schepen om in zee te varen. Plato beschreef in "Timaeus" dat Atlantis een dominante militaire macht was dat oorlogen waagde met andere delen van de wereld om land te veroveren voor kolonisatie. De trotse Atlantiërs die eens zo oppermachtig waren dankzij hun technologie werden dan ook erg vernederd toen ze verslagen waren in hun poging om door te dringen tot de stad die later bekend zou staan als Athene, dankzij de heldhaftige militaire acties van de vrouwelijke leider van de Hellenen (de oude Grieken).

Aanwijzingen voor deze verloren, mogelijk Atlantische technologie zijn te vinden in en rondom de oude megalithische bouwwerken die zich over de hele wereld bevinden zoals in Egypte, de Amerika's, Baalbek, Engeland en vele anderen. Vaak zijn deze gebouwd met reusachtige stenen blokken die soms meerdere honderden tonnen wegen, waardoor het ondenkbaar is hoe men deze heeft kunnen plaatsen en vooral: hoe men deze heeft kunnen tillen zonder het gebruik van de krachtigste mechanische kranen.

Het valt op te merken dat men op een gegeven moment stopte met het gebruik van deze grote en zware stenen voor bouwdoeleinden, wat zou kunnen betekenen dat men in deze tijd definitief de kennis had verloren van deze technologie. Bewijs hiervan is te vinden in het restauratiewerk in bijvoorbeeld de oude stad Machu Picchu waar men met kleine stenen de gaten heeft gevuld welke ontstaan waren door aardbevingen en de zeer zware rondslingerende stenen bij het fundament van de tempel van Jupiter in Baalbek, Libanon. Ook in Egypte zijn er zeer zware rondslingerende stenen te vinden in bepaalde graven waarbij het lijkt of dat men deze nooit meer van zijn plaats heeft kunnen krijgen.

De oude volkeren konden daarnaast ook de hardste steensoorten snijden en bewerken met zo'n nauwkeurige precisie dat ze wel leken te zijn gesneden met lasertechnologie, eigenlijk zelfs net iets preciezer dan wat wij vandaag de dag met laser zouden kunnen bewerkstelligen. Deze opmerkelijke vorm van steenbewerking vindt men in en bij de megalithische bouwwerken van Egypte, Puma Punku en Cuzco. Deze prestaties zouden beschouwd kunnen worden als het definitieve bewijs voor oude verloren geavanceerde technologie en daarom zou het meer serieuze aandacht en onderzoek verdienen. Het bouwen in grote steenblokken zou men hedendaags kunnen beschouwen als primitief maar het is feite enorm duurzaam en stabiel. Het voordeel hiervan is dat bijzonder bestendig is tegen aardbevingen en enorme stormen. Moderne gebouwen die gemaakt zijn met metaal en kleine, zachtere steensoorten zullen nooit duizenden jaren kunnen bestaan vanwege natuurlijke invloeden zoals vochtigheid, corrosie en erosie.



Volgende pagina: "Atlantische luchtvaartuigen"

Vorige pagina: "De drie catastrofes"

Terug naar boven



Interessante website? Deel het met vrienden:

FacebookTwitterGoogleDiggRedditLinkedInPinterestStumbleUpon

Geen enkele tekst op deze website mag zonder toestemming gekopiëerd
worden of elders gebruikt zonder uitdrukkelijk geschreven toestemming van de auteur.
Voor vragen en feedback kunt u contact opnemen met de auteur.